Podróże siłami własnych mięśni
Australia, droga numer 95. Brzmi dobrze, ale o widokach niczym z Route 66 tym razem zapomnijcie. Dziewięćdziesiątkapiątka to prawdziwy Highway to Hell. Chyba najbardziej koszmarny odcinek drogi jakim jechaliśmy podczas całej naszej podróży i pomnik głupoty zachodniego człowieka.
700 kilometrów. Tyle musieliśmy ujechać od ostatniego marketu, w którym mogliśmy w sensownych cenach kupić jedzenie. „It’s a bloody long way” – powiedzieliby Australijczycy.
Singapur, Marina Bay. 18:00, przejście dla pieszych. Po drugiej stronie oni. Wystrzyżeni, wypachnieni i wylansowani do perfekcji. A my z naszymi rozczochranymi łbami jak zwykle pod prąd. Zielone. Pewnym krokiem ruszają prosto na nas. Ratuj się kto może!
Kolejny już raz zasiedzieliśmy się w knajpce z Internetem. Rzut okiem na zegarek i – o cholera! Późno!
Legendarne, niebezpieczne azjatyckie drogi. Mieliśmy kilkanaście tysięcy kilometrów nieustannych obserwacji. Byliśmy świadkami kilku niegroźnych stłuczek, widzieliśmy też sugestywne białe kształty. Aż któregoś dnia zobaczyliśmy na drodze śmierć. Czytaj dalej Widzieliśmy na drodze śmierć
Kim trzeba być, aby przejechać z jednego końca Azji na drugi na rowerze? Sportowcem, twardzielem, okazem zdrowia? Nic z tych rzeczy. Równie dobrze można być największym chuchrem jakie widział świat. Z kilkucentymetrowym dołkiem w klatce.
Miewacie w życiu takie chwile, gdy kompletnie was zamurowuje i nie wiecie co zrobić albo co powiedzieć? Nam zdarzyło się to ostatnio pod dachem pewnego nepalskiego domu na chińskiej plantacji. Na Cameron Highlands, w Malezji.
Stało się. Przejechaliśmy pół świata oglądając swoje facjaty 24 godziny na dobę, 7 dni w tygodniu, 365 dni w roku. Po drodze udało nam się wzajemnie nie pozabijać i nie zwariować. Choć kilka razy było blisko.
Jak to jest przeżyć taki kawał życia bez domu? Dziś już wiemy: w porządku, nawet się tego jakoś specjalnie nie odczuwa. Czasem tylko ktoś sprowadza nas na ziemię wręczając do podpisu kwit z rubryką „adres zamieszkania”.
Brzmi znajomo? Komu zdarzyło się tak powiedzieć choćby raz? Czytaj dalej „Wszystko byłoby ok, gdyby nie te tłumy”